czwartek, 22 lipca 2021

Forsycja, 2019

Motywem przewodnim tego wpisu jest: "O kurde, ja robiłem takie zdjęcia?! Ale czad".

Tak właśnie było w tym przypadku. Zdjęcia powstały jeszcze w 2019, nie opublikowałem ich od razu z jakiś niewyjaśnionych powodów, pewnie po to, żeby nie przeszkadzać blogowi w obrastaniu kurzem.

Geneza tej sesji była dość prosta: zakwitła forsycja, Ola z Ulą postanowiły coś z tym zrobić, a ja też się tam znalazłem.

Forsycja jednak nie wystarczyła do zaspokojenia naszej kreatywności, więc poszliśmy dalej w pola w poszukiwaniu światła i kadrów.

Obrabiając nie mogłem się zdecydować czy wolę te zdjęcia czarno-białe czy w kolorze, więc finalnie zdecydowałem się na obydwie wersje.

Kolorowo:










Czarno-biało:










I jeszcze trochę na analogowo (chociaż to w sumie też cz-b, ale za to w kwadracie):




Napisy końcowe:

Modelka/ MUA: Devenerande

Stylizacja: DressArt Studio

Siła sprawcza: Aleksandra Jacoń Fotografuje


czwartek, 10 grudnia 2020

A jak tam w lesie? A tak

Leśne pejzaże i detale od zawsze mnie inspirowały. Poniższe zdjęcia zostały wykonane na przestrzeni roku w kilku różnych lasach. 

Zdjęcia zostały naświetlonej na kolorowej kliszy Kodaka, ale gdy przyszło co do czego postanowiłem trochę sobie utrudnić i udziwnić i, zamiast zanieść negatyw do labu, wywołać go samodzielnie w Rodinalu, jako film cz-b. Jak dobrać czas do takiego eksperymentu? Niezawodnym sposobem jest Rodinal 1+100 w godzinnym semi-standzie. Działa zawsze i wszędzie, jak zasięg Radia Maryja.

Po fakcie dowiedziałem się jak poszybowały w górę ceny kolorowych filmów i pożałowałem tej decyzji. Z drugiej strony zawsze wolałem cz-b.

A po obejrzeniu zdjęć polecam pozostać w leśnym klimacie: tutaj albo tutaj













Technikalia:
Praktica MTL5B + Helios 44-M4, Kodak 200, Rodinal 1+100, Epson 500V


środa, 25 listopada 2020

Weneckie maski

Zaczynam wielkie odkurzanie materiałów. A przecież nie ma nic lepszego niż wrzucenie pod koniec listopada 2020 sesji z początku marca 2019. Kurtyna!.....

W karnawale należy karnawalić. I to nie byle jak, bo gotycko. Do tego weneckie maski i bluszczasty park. Czyli biedy nie ma. Park Rejtana w Łodzi to fascynujące miejsce - okolica taka, że już na warszawskiej Pradze człowiek czuje się pewniej, a sam park znajduje się na pozostałościach żydowskiego cmentarza. I strasznie, ale to strasznie dryfi kupsztalem. Ot, takie miejsce pełne sprzeczności. Polecam i nie polecam jednocześnie.

Dzień, jak to na przełomie lutego i marca bywa, był zimny, szary i ponury, ale udało nam się wprowadzić do niego pewien element bajkowości.

Co prawda najbliżej weneckiego karnawał byłem grając w Assassin's Creed 2, więc nie jestem ekspertem, ale kojarzy mi się on z pewną dozą tajemniczości - ludzie ukrywający twarze pod maskami, anonimowi w tłumie świętujących. Właśnie ten nastrój tajemniczości starałem się uchwycić na zdjęciach. 

Jestem bardzo zadowolony z efektów, a sesja w miłym towarzystwie zawsze staje się miłym wspomnieniem do którego warto wracać.

*Pozowały:
- w suknie czerwonej: Basia Politowicz
- w sukni czarnej: Devenerande Photomodel
*W suknie wystylizowała: DressArt Studio
* Sesję zorganizowała: Aleksandra Jacoń Fotografuje
*Trzymał aparat i wciskał guzik: ja














niedziela, 13 października 2019

Zapiski z podróży - Beskid Sądecki

Moim miejscem z górach jest Beskid Żywiecki. Mam koszulkę z takim napisem, więc musi być to prawda. Czasem jednak warto coś zmienić, zobaczyć coś nowego. Padło na Beskid Sądecki - kto wie, może się przekonam?

Beskid przywitał nas zielenią i bardzo dobrą, jak na koniec wakacji pogodą - przelotne burze wieczorami i 25-30 stopni w ciągu dnia. Trochę zbyt gorąco, ale mogło być dużo gorzej, poprzedni wyjazd w góry nie doszedł do skutku przez alerty o ryzyku powodziowym.

Naszą bazą wypadową był Tylicz, znajdujący się ok. 5 km od Krynicy Zdrój. I to właśnie wokół Krynicy meandrują wszystkie okoliczne szlaki. A czy góry ładne? Było jak w tym dowcipie - nie wiem, drzewa zasłaniały. Wszystkie szlaki, którymi szliśmy prowadziły niemal przez cały czas przez lasy, co samo w sobie nie jest niczym złym, zwłaszcza przy 30 stopniach, ale wiązało się z bardzo mała ilością pięknych, górskich widoków.

Bardzo podobała mi się ilość dostępnych tras, oprócz szlaków PTTK, znaleźć tam można również ścieżki tematyczne (poświęcone np. Nikiforowi), trasy rowerowe, nordicowe, czy też przygotowane dla narciarzy w biegówkach. Niestety z oznaczeniem tych szlaków jest już trochę gorzej - udało nam się zgubić na czerwonym szlaku PTTK podczas wchodzenia na Jaworzynę, a przy schodzeniu zielonym też kilka razy byliśmy pełni niepewności czy idziemy dobrze.

Sama Krynica to taki Kołobrzeg tylko w górach - zamiast ręczników na każdym straganie są ciupagi, reszta właściwie bez zmian. Chociaż spędziłem tam zbyt mało czasu, żeby móc w pełni ocenić to miasto. Za to Tylicz zrobił na mnie bardzo dobre wrażenie - miasteczko małe, ciche i spokojne, a jednocześnie dobrze przygotowane na turystów. Mocno odczuwalny jest fakt, że priorytetem w okolicy jest sezon zimowy, zaplecze przygotowane dla osób uprawiających sporty zimowe robi wrażenie.

Podsumowując: podobało mi się, ale moim miejscem ww górach nadal pozostaje Beskid Żywiecki, przynajmniej w sezonie letnim - szlaki oceniam jako przyjemniejsze i zdecydowanie lepiej oznaczone i nie znalazłem lepszych widoków niż te z Rysianki, Rycerzowej i Krawculi.

No i na koniec obowiązkowo trochę zdjęć:

Samsung Galaxy S5

Samsung Galaxy S5

Samsung Galaxy S5

Samsung Galaxy S5

Canon 70D + 10-18 STM

Canon 70D + 10-18 STM

Canon 70D + 10-18 STM