Moje ulubione kadry z kolejnego miesiąca projektu.
niedziela, 8 maja 2016
sobota, 30 kwietnia 2016
Moje pierwsze doświadczenia z wywoływaniem filmu
Wreszcie się przełamałem i wywołałem samodzielnie pierwszy
film. Bo to jednak trochę niepoważne żeby prawilny AnaloGeek nosił swoje filmy
do labu.
Na pierwszy ogień poszła rolka czarno-białego filmu typu 135
Fomapan 100 ze zdjęciami z ostatniego pleneru Migawki (same zdjęcia też niedługo
zagoszczą na blogu). Efekty przerosły moje oczekiwania, stąd też decyzja aby
podzielić się tym doświadczeniem.
Od czego by tu zacząć... koreks. Wpadł mi w ręce wiekowy,
polski koreks typu T, który zamiast spirali posiada taśmę pomocniczą. Wszystkie
książki do których zaglądałem twierdziły zgodnie, że to staroć i jest mocno
średni. Postanowiłem jednak przekonać się na własnej skórze. I uważam, że było
warto. Nawijałem film na taśmę pomocniczą prosto z kasety, bez wcześniejszego
wyjmowania z niej rolki z błoną, i wszystko poszło szybko i sprawnie.
Kolejną decyzją nad którą łamałem sobie głowę od dłuższego
czasu był wybór: rękaw ciemniowy czy ciemnia. W końcu zdecydowałem się na
rękaw, i po raz kolejnym uważam, że decyzja była dobra. Taki rękaw jest,
przynajmniej w moim odczucia, bardzo wygodny. Zasada jego działania jest
prosta: wkładamy do zabezpieczonego przez dostępem światła worka koreks, film (i
nożyczki, nie zapominamy o nożyczkach bo są potrzebne), dokładnie zamykamy, a
następnie wkładamy ręce w specjalne mankiety i umieszczamy film w koreksie. Po
założeniu pierwszej, próbnej rolki szło juz gładko.
To nie koniec trudnych decyzji. Najtrudniejszy był dla nie
wybór wywoływacza. W końcu zdecydowałem się na Rodinal. Między innymi dlatego,
że jest jednorazowy co niweluje problem właściwego przechowywania gotowego
roztworu. Oprócz tego nadaje się do większości dostępnych na rynku filmów
czarno-białych.
A co z resztą chemii? W roli przerywacza wystąpiła woda z
octem w proporcjach 10:1, z utrwalaczy wybrałem Tetenal. Przy ostatnim płukaniu
dodałem do wody odrobinę płynu do mycia naczyń. Temperaturę mierzyłem
termometrem winiarskim (5 zł zamiast 25 za fotograficzny, a robi to samo).
Sam proces również okazał się mniej skomplikowany niż się
spodziewałem. Wystarczyło wszystko zaplanować a następnie jedynie pilnować
czasu i temperatur.
A jak efekty? Film wyszedł idealnie! Bez zacieków, prześwietleń
czy niedoświetleń, odpowiednio kontrastowy, no po prostu cud miód i orzeszki.
W Internecie jest mnóstwo poradników dotyczących wywoływania
napisanych przez ludzi o dużo większej wiedzy niż moja, dlatego ograniczyłem
się tylko do krótkiego podsumowania mojej metody i oceny efektów.
Ktoś mógłby teraz zapytać: mam już wywołany negatyw, co
dalej? Ja zdecydowałem sie na skanowanie. O metodzie, którą wypracowałem
napiszę niedługo, z niej również jestem bardzo zadowolony.
środa, 20 kwietnia 2016
Lavender Romanse #Migawka
Długo, oj długo, zwlekałem z publikacją zdjęć z tej sesji. Prawie rok. Niedługo kolejny migawkowy wypad, wiec czas najwyższy. Było lawendowo na Lisim Polu. Spora część zdjęć powstała robionym ręką własną tilt-shiftem, dzięki któremu również narodził się pomysł na tego bloga (i kiedyś w końcu o nim napisze, serio).
Organizacja - Martha Melie
Inicjatywa artystyczna - Migawka - Łódzkie Sesje Zdjęciowe
Organizacja - Martha Melie
Inicjatywa artystyczna - Migawka - Łódzkie Sesje Zdjęciowe
Modelka, stylizacja - Ewa Piotrowska
MUA - Julia Kupis
Modelka - Martha Melie
MUA - Ola Olbińska
Stylizacja - Stylizatorium Marthamelie - wypożyczalnia kostiumów i rekwizytów.
niedziela, 3 kwietnia 2016
Komisariat analogowo
Porcja analogowych zdjęć ze spaceru po komisariacie. Wyszły... inne niż się spodziewałem. Pierwszy raz korzystałem z błony Ilford Delta 3200. Na korpusie Canon 300V z Tokiną 24-70 f/2.8. Wrażenia w pracy ze szkłem bardzo dobre, korpus już dawno sprawdzony. Jak już chyba wspominałem bardzo go lubię, mimo tego, że to półka amatorska.
Kolejne zdjęcia cz-b zamierzam wywoływać już samemu, jestem bardzo ciekawy tak samego procesu jak i jego efektów.
środa, 23 marca 2016
#365 szósty miesiąc
To już w zasadzie półmetek. Dalej mi się chce (co mnie zaskakuje), dalej znajduje pomysły. Raz lepsze, a raz gorsze. Oto co mi najbardziej utkwiło w pamięci podczas tego miesiąca.
![]() |
| Chyba już kiedyś wspominałem, że lubię pociągi :) |
![]() |
| Efekt uboczny leczenia szczura. |
![]() |
| Palmiarnia. Będzie więcej. Kiedyś. |
![]() |
| Tunel na trasie W-Z. |
![]() |
| Nowe wnętrze. |
![]() |
| Stare wnętrze. |
![]() |
| Tramwaj to prawie jak pociąg. Tylko, że gorszy. |
![]() |
| Dalej są paskudne. Ale sentyment pozostał. |
poniedziałek, 21 marca 2016
Wizyta w łódzkim KMP
W ubiegłą sobotę miałem okazję być w niecodziennym miejscu. Magazyn Fotograficzny Radia Łódź zorganizował foto-spacer po opuszczonym już komisariacie na al. Kościuszki w Łodzi, a ja miałem dość szczęścia by dostać się na listę zaproszonych.
Wszystko zostało świetnie zorganizowane, uczestnicy zostali podzieleni na niewielkie grupy, każda grupy miała ok. godziny na robienie zdjęć, co, jak się okazało, było idealnym czasem by budynek zwiedzić.
Ponadto fotoabc.com udostępniło do wypożyczenia wielki zbiór obiektywów Tokina. Początkowo zakładałem, że zrobię kilka zdjęć innym szkłem niż zazwyczaj i tyle. Nic bardziej mylnego! Okazało się, że obiektywy Tokiny oferują świetną jakość i komfort pracy, a ja nie chcę niczego innego. Wszystkie zdjęcia w tym wpisie zostały zrobione Canonem 500D z Tokiną 14-20 f/2.0. Niesamowite szkło, nawet ma zamszowe wykończenia na tulipanie! Niestety nie pokrywało w całości pełnej klatki, dlatego wszystkie zdjęcia analogowe popełniłem Tokiną 24-70 f/2.8 na Canonie 300V z załadowanym Ilfordem Delta 3200. Ale o tym przy innej okazji (bo zdjęcia jeszcze nie wywołane).
A oto cyfrowa porcja zdjęć z tego wydarzenia:
Wszystko zostało świetnie zorganizowane, uczestnicy zostali podzieleni na niewielkie grupy, każda grupy miała ok. godziny na robienie zdjęć, co, jak się okazało, było idealnym czasem by budynek zwiedzić.
Ponadto fotoabc.com udostępniło do wypożyczenia wielki zbiór obiektywów Tokina. Początkowo zakładałem, że zrobię kilka zdjęć innym szkłem niż zazwyczaj i tyle. Nic bardziej mylnego! Okazało się, że obiektywy Tokiny oferują świetną jakość i komfort pracy, a ja nie chcę niczego innego. Wszystkie zdjęcia w tym wpisie zostały zrobione Canonem 500D z Tokiną 14-20 f/2.0. Niesamowite szkło, nawet ma zamszowe wykończenia na tulipanie! Niestety nie pokrywało w całości pełnej klatki, dlatego wszystkie zdjęcia analogowe popełniłem Tokiną 24-70 f/2.8 na Canonie 300V z załadowanym Ilfordem Delta 3200. Ale o tym przy innej okazji (bo zdjęcia jeszcze nie wywołane).
A oto cyfrowa porcja zdjęć z tego wydarzenia:
wtorek, 15 marca 2016
77 tematów fotograficznych
77 tematów… to książką Henryka Latosia z 1975 r. Pisana z
myślą o czarno-białej fotografii analogowej więc część porad technicznych w
niej zawartej jest już mocno nieaktualna. Ale to bez znaczenia, bo nie o to w
tej publikacji chodzi.
"Tematy" to podręcznik zawierający porady jak przedstawić na
zdjęciach tytułowe 77 tematów. Przechodzą one przez większość sytuacji w
których może znaleźć się foto-amator: fotografowanie ludzi w plenerze w wielu różnych
konfiguracjach, wydarzenia sportowe, zdjęcia w domu, na wycieczce, itd. Każdy
temat został opisany ok. 3-4 stronach, są też przykładowe zdjęcia. Wszystko w
książce wielkości pudełka na dvd, w czerni i bieli. Retro jak się patrzy.
Bardzo podoba mi się sposób pisania pana Latosia, jego porady
to nie „ustaw ISO X, czas Y i przysłonę Z a wyjdzie ci takie zdjęcie jak w
przykładzie” co jest, niestety, typowe dla nowszych publikacji (a czego bardzo
nie lubię); lecz raczej „jeżeli zrobić zdjęcie w sposób A – uzyskasz taki
efekt, a jeśli w sposób B – to efekt będzie inny”.
Książeczkę szczerze polecam wszystkim. Jako podstawę do
nauki, sposób odświeżenia wiedzy czy po prostu świeże, 40 letnie spojrzenie na
już dobrze znane motywy. Z racji swojego wieku tytuł jest już niedostępny w
księgarniach, jednak bez trudu można znaleźć go w Internecie, np. na portalu
aukcyjnym na A, w cenie ok. 20-30 zł.
Moja ocena: daje fulla
Myślę, że to dopiero początek wpisów o książkach. Na półce mam ich sporo i część zdecydowanie zasługuje na to, żeby o nich opowiedzieć.
Myślę, że to dopiero początek wpisów o książkach. Na półce mam ich sporo i część zdecydowanie zasługuje na to, żeby o nich opowiedzieć.
Subskrybuj:
Posty (Atom)





































